CRISPR teknolojisinin sunduğu bu "kopyala-yapıştır" imkanı, tıbbın ötesinde etik bir uçurumun kenarında durmaktadır. Hastalıkları iyileştirmek tartışmasız bir kazanım olsa da, teknolojinin "tasarım bebekler" veya bilişsel ve fiziksel olarak üstün "süper-insanlar" yaratmak için kullanılması ihtimali, toplumun genetik sınıflara ayrılması riskini doğurmaktadır. Ayrıca, soyu tükenmiş türlerin geri getirilmesi (de-extinction) gibi projeler, ekosistemin doğal dengesi üzerine büyük soru işaretleri bırakmaktadır. Bizler şu an "Tanrıların mutfağına" girmiş durumdayız. Yaşamın kodunu yeniden yazma yetkisi, beraberinde devasa bir sorumluluğu da getirmektedir. CRISPR ile açılan bu kutu, insanlığı biyolojik zincirlerinden kurtarabilir mi, yoksa kontrol edemeyeceğimiz bir mutasyonlar zincirini mi başlatır? Bilim dünyası bu sorunun cevabını ararken, bir gerçek gün gibi ortadadır: Yaşamın temel yapı taşları artık manipülasyona açıktır ve evrim süreci artık sadece doğal seçilimin değil, insan iradesinin bir ürünüdür.