Kaynak: York Üniversitesi Araştırmacılar, arkeolojik toprak örneklerinde ilk kez mikroplastik kirliliği kanıtları buldular. Ekip, geç 1980'lerde kazılan ve ilk ya da erken ikinci yüzyıla tarihlenen, yedi metreden daha derinlerde bulunan tortularda mikroskopik plastik parçacıklar keşfetti. Araştırmacılar, arkeolojik toprak örneklerinde ilk kez mikroplastik kirliliği kanıtları buldular. Ekip, geç 1980'lerde kazılan ve ilk ya da erken ikinci yüzyıla tarihlenen, yedi metreden daha derinlerde bulunan tortularda mikroskopik plastik parçacıklar keşfetti. Arkeolojik alanların yerinde korunması, bir nesil boyunca tarihi yerleri yönetmenin tercih edilen yöntemi olmuştur. Ancak araştırma ekibi, bulguların korunmuş kalıntıları potansiyel olarak tehlikeye atabilecek küçük parçacıklarla yeniden düşünmeyi tetikleyebileceğini söylüyor. Mikroplastikler, 1 ?m (milimetrenin binde biri) ile 5 mm arasında değişen küçük plastik parçacıklardır. Büyük plastik parçaların kırılması veya 2020'ye kadar güzellik ürünlerinde sıklıkla kullanılan plastik üretiminde kullanılan reçine peletlerinden gelirler. Science of the Total Environment dergisinde yayınlanan çalışma, York ve Hull üniversiteleri tarafından gerçekleştirildi ve eğitim hayır kurumu York Archaeology tarafından desteklendi. York Üniversitesi Arkeoloji Bölümü'nden Profesör John Schofield, "Bu önemli bir an gibi geliyor, beklememiz gereken şeyi doğruluyor: daha önce araştırma için uygun olduğu düşünülen arkeolojik tortuların aslında plastiklerle kirlenmiş olduğu ve bunun, 1980'lerin sonlarında alınan ve saklanan örnekleri de içerdiği," dedi. "Denizlerde ve nehirlerde plastiklere aşinayız. Ancak burada, tarihi mirasımızın toksik unsurları içerdiğini görüyoruz. Bu kirliliğin bu tortuların kanıt değeri ve ulusal önemi üzerinde ne kadar etkisi olduğunu bulmaya çalışacağız." York Archaeology'nin başkanı David Jennings, "Mikroplastikleri çok modern bir olgu olarak düşünüyoruz, çünkü son 20 yıldır bunlar hakkında gerçekten duyuyoruz, Profesör Richard Thompson 2004'te 1960'ların savaş sonrası plastik üretim patlamasıyla birlikte denizlerimizde yaygın olduğunu ortaya çıkardığında," dedi. "Bu yeni çalışma, parçacıkların arkeolojik tortulara sızdığını ve okyanuslarda olduğu gibi, bunun benzer bir dönemde, 1988'de York'taki Wellington Row'da alınan ve arşivlenen toprak örneklerinde bulunduğunu gösteriyor." Çalışma, hem güncel hem de arşivlenmiş örneklerde 16 farklı mikroplastik polimer türü tespit etti. "Arkeoloji için endişe yaratan nokta, mikroplastiklerin arkeolojik tortuların bilimsel değerini nasıl tehlikeye atabileceğidir. En iyi korunmuş kalıntılarımız -- örneğin Coppergate'deki Viking buluntuları -- 1000 yılı aşkın bir süre boyunca tutarlı anaerobik suyla doygun bir ortamdaydı ve organik malzemeleri inanılmaz derecede iyi korudu. Mikroplastiklerin varlığı toprağın kimyasını değiştirebilir ve organik kalıntıların çürümesine neden olabilecek unsurları potansiyel olarak tanıtabilir. Eğer durum böyleyse, arkeolojiyi yerinde korumak uygun olmayabilir," dedi David Jennings. Araştırma ekibi, bu insan yapımı kimyasalların arkeolojik tortular üzerindeki potansiyel etkisi göz önüne alındığında, mikroplastiklerin etkisi üzerine daha fazla araştırmanın arkeologlar için öncelik olacağını söylüyor.